Waar in ’t bronsgroen eikenhout… 

Ja, daar gebeurde het allemaal deze keer. Ons inmiddels traditionele trainings- en gezelligheidsweekend. Na een meer dan geslaagd weekendje Domburg vorig jaar, hoefden we slechts twee letters te wijzigen om tot een nieuwe locatie te komen, juist: Limburg. En met twee heuse zuidelijkste zuiderlingen in de groep is het natuurlijk geen probleem om dat te organiseren. Kortom, we gingen samen op pad naar het land van Erik en Marie-Jeanne. We waren te gast in de knusse herberg De Bonte Haan in Berg en Terblijt, een toplocatie! Een gezellige boerderij, gelegen aan het beroemde Pieterpad, dat in deze tijd rijkelijk voorzien bleek te zijn van de seizoensgebonden nattigheden, veel plassen dus. Het mocht dan hier en daar wat vochtig zijn aan de huppelende lopersvoetjes, over het weer hadden we zeker niet te klagen. Want de regen die de week ervoor met bakken uit de lucht kwam zetten, liet zich nu gelukkig niet zien. Er werd volop getraind, gewandeld, gekletst, gegeten, gedronken (met mate), enz., enz,…. En onderweg hebben we nog een holwoning bezocht, waar de voorouders van Erik nog recentelijk gehuisvest waren. Natuurlijk mocht dit weekend de enige echte Limburgse vlaai ook niet ontbreken. En laten we maar eerlijk zijn. We hebben maar liefst tweemaal een flink stuk van deze zuidelijke lekkernij verorberd. Met als kleine kanttekening, dat er ook nog een lekkere Goudse stroopwafel van de firma Van Vliet voorbij kwam. Met dank aan ons aller Ben en Elly (voor insiders: Ben & breakfast). Op zaterdagavond werd de inwendige mens gestreeld met een verrukkelijke maaltijd in de iets te veel met kerstsfeer (begin november!) opgesmukte horecalaan van Valkenburg. Maar de maaltijd mocht er zijn. En is er dus inmiddels geweest… Bij terugkeer op ons logeerhonk hebben we ons vol overgave in de muziekquiz van musicofiel Gerard van Mook gestort. Het werd een enerverende, leerzame en bovenal gezellige bezigheid. Waarbij het enige jurylid Sjan op professionele - en overtuigende wijze de scorelijsten bijhield. Uiteindelijk bleek het Sander te zijn, die op zijn werk de meeste tijd heeft om rustig alle “ins and outs” van de muziekwereld in zich op te kunnen nemen! Op de zondagochtend genoten we zowel voor - als na het heerlijke ontbijt te voet van het mooie rustieke landschap. Geen gemotoriseerd lawaai, nagenoeg windstil, uitzichten met prachtige glooiingen, bomen in herfstkleuren, met hier en daar een vleugje Limburgse nevel. Alleen het kerkklokje dat in de verte klonk, deed vermoeden dat we niet de enige personen in deze mooie omgeving waren. De afsluiting van het weekend was even interessant als indrukwekkend te noemen. Een bezoek aan de Amerikaanse militaire Begraafplaats en Memorial in Margraten. Let op: de Limburgers leggen de klemtoon op de eerste lettergreep van Margraten. We kregen een duidelijke uitleg over hetgeen zich hier allemaal tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog heeft afgespeeld. En als je daarna tussen al die witte marmeren kruisen staat, dan wordt je toch wel even stil…

Na dit bijzondere bezoek nuttigden we nog één gezamenlijke versnapering. En keerden vervolgens een beetje moe, maar zeer voldaan, huiswaarts richting onze waard. En toen we langs de Geusselt in Maastricht reden, vielen de eerste regendruppels…

Wij bedanken Erik en Marie-Jeanne voor de prima organisatie van dit fijne weekend!

GB